Ook ouders zitten vaak in de kast

 

In een tweede video in een reeks van drie vraagt Merhaba aandacht voor de moeilijke positie van de ouders van holebi’s met een migratieachtergrond. “Deze mensen worden vaak gezien als de boemannen en -vrouwen, die het moeilijk hebben met de homoseksualiteit van hun zoon of dochter,” stelt projectcoördinatrice Klaartje Van Kerckem. “De realiteit is echter dat veel van deze mensen net als hun kinderen met veel vragen zitten en nood hebben aan psycho-sociale steun.”

 

Aanvaarding is niet zwart-wit

In een video, die gecreëerd werd in het kader van haar vijftiende verjaardag, brengt Merhaba het verhaal van een vader die worstelt met het feit dat zijn dochter op vrouwen valt. “Het nieuws heeft me veel pijn en verdriet gedaan, maar omdat ik ongelooflijk veel van mijn dochter hou, aanvaard ik haar zoals ze is,” vertelt de man. “Aanvaarding bestaat er in vele tinten grijs” legt projectcoordinatrice Klaartje Van Kerckem uit. “Het is niet zomaar zwart wit. In vele gevallen hebben ouders het heel erg moeilijk met de geaardheid van hun kind op zich, maar heel vaak domineert de liefde voor hun zoon of dochter, en blijft de gezinsband intact.”

Stilte als centraal gegeven

Stilzwijgen is in veel van deze families een centraal gegeven. In de video horen we de vader vertellen dat hij zwijgt, en zijn pijn in stilte draagt, omdat zijn familie de waarheid over zijn dochter nooit zou aanvaarden. Van Kerckem geeft toelichting: “Heel veel ouders zitten gesandwicht tussen de liefde voor hun kind, en de verwachtingen van hun familie en ruimere omgeving. Dat betekent dat ze vaak met niemand kunnen of durven praten over de geaardheid van hun kind, uit angst voor negatieve reacties. Zo blijven ze alleen zitten met hun stress en verdriet, terwijl ze net heel erg veel nood hebben aan erkenning en lotgenoten.”

Volgens van Kerckem is de moeilijke positie waarin ouders zich bevinden, een van de oorzaken waarom vele holebi-jongeren niet te koop lopen met hun geaardheid. “In de eerste video uit deze reeks vertelde een Turkse vrouw dat ze onzichtbaar wil blijven omdat ze van haar ouders houdt. De vrouw erkent dat het niet evident is voor haar ouders, en wil hen daarom negatieve reacties besparen. De man wiens verhaal we vandaag brengen, is niet haar vader, maar de situatie in dat gezin is wel heel gelijklopend.”

Taboe: reëel of niet?

Veel mensen zagen de video van de voorbije week – en waarschijnlijk ook deze – als het bewijs dat het taboe op homoseksualiteit nog gigantisch groot is onder mensen met migratieachtergrond. Van Kerckem is het daar niet mee eens: “Het klopt zeker dat het nog geen rozegeur en maneschijn is, maar tegelijk merken we in gesprekken met individuele mensen of in kleine groepjes al veel openheid. Om zichzelf en hun omgeving tegen negatieve reacties te beschermen, gaan mensen niet snel in publiek te kennen geven hoe ze denken. Doordat de positieve signalen onderdrukt worden, en de negatieve uitvergroot worden, lijkt het taboe reëel en hullen zowel holebi-jongeren als hun ouders zich vaak in stilzwijgen. Wij willen dat voorzichtig openbreken en vooral ook ouders van holebi’s het signaal geven dat ze niet alleen zijn en ze op ons kunnen rekenen.”

Klik hier voor de eerste video in deze reeks

Klik hier voor de laatste video uit deze reeks

Wil je meer getuigenissen lezen? Klik hier of bestel onze brochure Stille Stemmen