Hatice en Burcu: “We willen een wereld waar iedereen zichzelf kan zijn”

Van 3 tot 11 maart is het de Week van de vrijwilliger. Ideaal moment om een aantal vrijwilligers van Merhaba aan het woord te laten over hun engagement! We sluiten de reeks af met een dubbelinterview met Hatice en Burcu, 2 straffe vrouwen die taboes willen doorbreken en bijdragen aan een wereld waar iedereen zichzelf kan zijn.  "Het is en blijft een enorm groot voorrecht om je eigen zelf te kunnen zijn, zonder daarvoor beoordeeld of zelfs veroordeeld te worden. Het is voor mij erg belangrijk om mij in te zetten voor mensen die deze kans niet hebben of niet krijgen."

 

Hoe hebben jullie Merhaba leren kennen?

Hatice: Ik kende Merhaba al van op school, maar ik heb het eigenlijk pas echt leren kennen toen ik op Facebook een video zag waar een vriendin van mij in speelde – dat was het verhaal van Deniz. Die video vond ik geweldig omdat hij anti-cliché was, en omdat hij Turks gesproken was, en dus het potentieel had om het taboe op homoseksualiteit onder mensen van Turkse origine te doorbreken. Ik was zo fan van die aanpak, dat ik absoluut niet twijfelde toen jullie mij naar aanleiding van mijn like vroegen of ik vrijwilliger wilde worden.

Burcu: Ik heb Merhaba leren kennen via de master genderstudies en via Klaartje, maar ook tijdens mijn job als medewerker genderbeleid. De intersectionele aanpak van Merhaba is voor mij een erg verrijkend inzicht geweest, ook in mijn latere loopbaan.

Wat is jullie motivatie om jullie in te zetten voor een organisatie als Merhaba? 

Hatice: Ik voel mij persoonlijk aangetrokken tot het thema. Ik ben zelf heteroseksueel maar ik heb me altijd verbonden gevoeld met mensen die niet zichzelf konden zijn, door de maatschappij of de regels die ouders opleggen. Ik kom uit een zeer religieus gezin, maar ik ben zelf niet gelovig en heb heel lang geprobeerd om te voldoen aan de normen en manier van leven van mijn ouders, maar ik werd daar super ongelukkig van. Toen ik het verhaal van Deniz in de video zag, dacht ik: ik wil mij daar echt voor inzetten, want ik wil leven in een wereld waar iedereen zichzelf kan zijn.

Burcu: Idem, ik ben zelf ook heteroseksueel maar voel me erg verbonden met mensen die geen kansen krijgen omwille van hun identiteitskenmerken zoals gender en etniciteit. Het feit dat deze beide net de kern uitmaken van de doelgroep van Merhaba is voor mij een belangrijke drijfveer geweest. Ik vind het erg belangrijk om aandacht te besteden aan de kruispunten van verschillende identiteitskenmerken en hierover bewustzijn te creëren, zowel in de meerderheids- als de minderheidsgroepen in de samenleving. We zijn ondertussen 2018, dus het wordt toch wel tijd om de (hetero)normativiteit in onze samenleving te doorbreken en met een bredere, positievere blik naar onze wereld te kijken.

 

Hatice, je vertelde dat je een paar holebi-vrienden hebt, heeft dat iets uitgemaakt?

Hatice: Nee eigenlijk niet. Vroeger was ik zelf wel gelovig, maar dat veranderde niets aan hoe ik tegen homoseksualiteit aankeek, ik heb daar altijd open voor gestaan. Maar mijn ouders die hebben bijvoorbeeld een totaal andere visie dan mij, dus ik spreek daarover, in de hoop dat te kunnen doorbreken. Ik vind dat belangrijk om die conversaties te kunnen blijven doen, en dat is ook wat Merhaba doet: dingen bespreekbaar maken, en daar wil ik toe bijdragen.

Burcu: Ik wil hier wel even op ingaan omdat ik het een interessant onderwerp vind. Ik heb zelf holebi-vrienden die religieus zijn dus ik denk niet dat dat elkaar noodzakelijk in de weg staat. Integendeel, waarden zoals tolerantie, aanvaarding en liefde blijven erg belangrijk, ook in een religieuze context. Er zijn uiteraard wel andere, minder aangename visies omtrent homoseksualiteit en religie, maar ik merk wel dat er een positieve tendens richting meer tolerantie en acceptatie is dan pakweg 10 tot 15 jaar geleden. Maar het blijft een complex en gevoelig thema natuurlijk.

Hoe willen jullie zich concreet inzetten voor Merhaba?

Hatice: Ik wil de dingen helpen bespreekbaar maken. In het netwerk van mijn ouders, is het heel moeilijk om over homoseksualiteit te beginnen. Dus ik wil het helpen bespreekbaar maken, zelfs zonder je mening te zeggen: gewoon al erover praten zou al een grote stap zijn.

Burcu: Ik volg Hatice hier zeker in, deze thematiek bespreekbaar maken is een eerste stap. Maar ik wil zelfs verder gaan dan dit, ik wil graag mensen uit hun comfortzone halen en een proces van sensibilisering en bewustzijn op gang brengen omtrent thema’s zoals gender, etniciteit, seksualiteit en religiositeit. Vanuit mij ervaring met het werken met vrouwengroepen merk ik dat er heel wat bereidwilligheid is om dieper in te gaan op deze thema’s, op voorwaarde dat we de sociale druk van de gemeenschap kunnen verminderen en een vertrouwelijke sfeer kunnen creëren. Daarnaast vind ik het ook belangrijk om de werking van Merhaba zo breed mogelijk kenbaar te maken zodat jongeren die hiermee worstelen weten waar ze terecht kunnen.

 

Hoe zouden jullie anderen overtuigen om bij Merhaba te komen?

Hatice: Het is heel belangrijk om jezelf te kunnen zijn. We onderschatten wat een voorrecht dat is. Het is echt een privilege om in een gezin geboren te worden waar je de vrijheid krijgt om te zijn wie je bent. Ik denk dat iedereen die nog maar een beetje empathie heeft, inziet hoe belangrijk het is om jezelf te kunnen zijn. Het is daarom dat ik mij hiervoor wil inzetten. Dus als je voorstander bent van mensenrechten en vrijheid moet je je daarvoor inzetten.

Burcu: Idem, ik volg Hatice hier volledig bij. Het is en blijft een enorm groot voorrecht om je eigen zelf te kunnen zijn, zonder daarvoor beoordeeld of zelfs veroordeeld te worden. Het is voor mij erg belangrijk om mij in te zetten voor mensen die deze kans niet hebben of niet krijgen.

Hoe reageert jullie omgeving op het feit dat je vrijwilliger bent bij Merhaba?

Hatice: Mijn ouders weten dat Merhaba een organisatie is voor mensen met migratie-achtergrond en dat ik homoseksuele vrienden heb, maar ik heb hen nooit verteld dat ik vrijwilliger ben bij Merhaba. Ze gaan er een raar beeld van hebben en ze zouden mij niet begrijpen. Ik communiceer zo’n zaken niet bij mijn ouders om de vrede te bewaken. Maar mijn foto en mijn naam mag je gebruiken, mijn vrienden weten bijvoorbeeld dat ik vrijwilliger ben bij Merhaba. Maar mijn ouders zijn nog steeds een speciaal geval.

Burcu: Erg positief, ik heb het geluk dat mijn familie en vrienden dezelfde waarden van tolerantie en liefde delen, dus ik word hier zeker in gesteund.

Wat betekent Merhaba voor jullie?

Hatice: Voor mij is Merhaba een heel belangrijke organisatie. En het is heel belangrijk dat het bestaat, want er zijn veel holebi-organisaties met heel weinig diversiteit. Een organisatie als Merhaba kan zo veel betekenen voor LGBT personen met een migratieachtergrond die nog in de kast zitten en niemand hebben om tegen te praten, en zich ook niet meteen welkom voelen bij organisaties die zich hier niet specifiek op richten.

Burcu: Wel, persoonlijk associeer ik Merhaba met een leerproces. De thematiek, de aanpak en de campagnes zijn erg verrijkend voor mij en zorgen ervoor dat ik op een heel bewuste, empathische, maar ook kritische wijze kan omgaan met dit alles. Ik denk dat dat heel belangrijk is als we dezelfde boodschap willen uitdragen en meegeven aan doelgroepen die daar een andere kijk op nahouden. Zeker in het huidige sociale klimaat, is en blijft de relevantie van een werking zoals die van Merhaba onmiskenbaar.

 

Wil je net als Hatice en Burcu vrijwilliger worden bij Merhaba? Laat het ons weten via het contactformulier of klik hier voor meer informatie