"Het geloof is een houvast voor mij" - interview met Abdellah Bijat

Author: 
Sobenna

De 22 jarige Abdellah is kandidaat voor de Mister Gay Belgium verkiezing. Zijn deelname is bijzonder, want hij is de eerste kandidaat die van Marokkaanse afkomst is én praktiserend moslim is. Abdellah werd verbannen door zijn familie omwille van zijn homoseksualiteit. In dit interview vertelt hij over zijn weg naar zelfacceptatie met behulp van zijn religie, de Islam.

Voor veel mensen is het niet evident om te aanvaarden dat ze zich aangetrokken voelen tot mensen van hetzelfde geslacht. Hoe ziet jouw weg naar zelfaanvaarding eruit?

Ik heb er vier jaar over gedaan. Op mijn viertiende had ik door dat ik jongens aantrekkelijk vond, maar ik wilde dat niet. In die periode dacht ik dat wat ik voelde niet bestond, dat ik de enige was met die gevoelens, gewoon omdat ik de holebigemeenschap nog niet kende. “Ik kan niet met jongens gaan” dacht ik bij mijzelf, en probeerde mijzelf daarom te pushen om met meisjes te gaan. Maar dat ging echt niet, en na vijf maand heb ik mij erbij neergelegd dat ik gewoon niet geinteresseerd was in meisjes.

Omdat ik op dat moment dacht dat homoseksualiteit taboe was in Islam, ben ik naar het geloof gaan kijken. Om te weten te komen of het daadwerkelijk taboe was, heb ik eerst informatie opgezocht op het internet. Helaas waren de resultaten van de zoektocht onduidelijk: soms stond er dat het wel werd geaccepteerd in de Islam en andere bronnen zeiden weer van niet. Ik ben daar van afgestapt en heb toen gesproken met vrienden met een moslimachtergrond, maar die wilden daar niet over praten. Die vrienden zeiden steeds dat het niet kon om tegelijk moslim en homo te zijn, en ook zij konden mij dus niet helpen. Klein detail: Ik heb hen toen nog niet verteld dat ik homo was, ik heb gewoon gezegd dat het uit nieuwsgierigheid was.

Op mijn zestiende zat ik in een internaat, en vertelde een leidster mij dat zij uit nieuwsgierigheid de Koran had gelezen. Dat inspireerde mij, en ik heb op dat moment beslist om zelf ook de Koran te lezen. Ik vond daar niets over homoseksualiteit en of het wel of niet kon. Het enige wat ik vond, was het vers van Loet – een passage die ook in de Bijbel voorkomt en onder Christenen bekend is als het verhaal van Sodom en Gomorra. Maar dat vers gaat puur over de lusten van de mensen en niet over het feit dat mensen van elkaar houden. Het is na het lezen van de Koran, dat ik mijzelf  geaccepteerd heb, en gezegd heb: “het is oké wie ik ben”. Na die eerste stap kon ik mezelf zijn, zij het wel zonder anderen te vertellen dat ik homo was.

Wanneer heb je het dan aan de buitenwereld verteld dat je homo was? 

In het begin vond ik het moeilijk om dat uitdrukkelijk te zeggen – dat is maar stap voor stap gegaan, en de zelfacceptatie was de eerste stap in dat ganse proces. Ik heb eigenlijk nooit expliciet mijn coming out gedaan, en doe dat nog altijd niet.  Niet omdat ik het wil verbergen, maar omdat het er voor mij niet toe doet. Als mensen het mij vragen, zal ik zeggen dat ik homo ben, maar ik ga me nooit spontaan zo voorstellen, ik heb daar geen nood aan: ik wil als Abdellah gezien worden, niet als homo.

Mijn vrienden hebben nooit een drama gemaakt van het feit dat ik homo ben, en aanvaardden me heel snel zoals ik ben. Ik keek daar van op – ik had immers veel andere, vooral negatieve, reacties verwacht.  Maar die vrees bleek onterecht: in mijn vriendengroep kon ik echt mezelf zijn. Omdat iedereen er zo positief mee omging had ik geen enkele reden meer om het nog voor anderen te verzwijgen, en vertelde mensen dan ook met veel plezier dat ik op mannen viel. Op een bepaald moment had ik wel een dubbelleven: thuis deed ik  zo normaal mogelijk, en het was enkel buitenshuis, met mijn vrienden, dat ik puur mijzelf kon zijn. Dat was moeilijk omdat mijn moeder soms meeging naar buiten om bijvoorbeeld boodschappen te doen, en als ik dan vrienden zag moest ik zo normaal mogelijk doen, zodat zij geen argwaan kreeg.

Weet je familie ondertussen dat je op mannen valt?

Mijn familie heeft het nooit van mij gehoord, maar ze zijn er via via achtergekomen dat ik homo ben. Ze hebben mij er eigenlijk nooit over aangesproken. Het enige wat ik kan zeggen is dat ze het niet konden accepteren dat ik op mannen val, en dat ze mij verbannen hebben.

Wat heb jij meegekregen van het geloof van huis uit?

Ik heb niets van ze meegekregen, ik ben in een internaat opgegroeid en op mijn zeventiende ben ik terug naar huis gegaan. Toen ik naar huis ben gegaan, heb ik in twee jaar eigenlijk alles ingehaald. Ik heb mijzelf een islamitische opvoeding gegeven door veel op te zoeken en te lezen.

Waarom ben je zo intens gaan praktiseren toen je thuis woonde?

Vooral om mij te bewijzen tegenover mijn familie. Ik wilde hen tonen dat ik veel meer kan en weet dan dat zij denken. Ik heb toen meer geleerd dan zij, en ik kon hen dingen vertellen die zij absoluut niet wisten, en daar keken zij van op. Ik was soms zo erg bezig met het geloof dat ik vrienden heb verloren, omdat zij er niet tegen konden dat ik er zo intens mee bezig was. Maar die vrienden heb ik nu terug gewonnen. Ze dachten op dat moment gewoon dat ik de weg kwijt zou raken.

Hoe heeft je religie je geholpen met het omgaan met de moeilijkheden, zoals bijvoorbeeld de verbanning?

Ik geloof en ik aanbid God nog altijd en denk sowieso één keer per dag aan hem om te laten zien dat ik God dankbaar ben voor alles. Het geloof is een houvast voor mij, als ik dat kwijt ben, dan wordt ik zot. Ik geloof dat God dingen heeft gedaan en gecreëerd die wij nodig hebben, en dat God ons heeft gemaakt zoals hij dat wilde. Hij heeft een pad uitgeschreven voor ons en wij moeten dat pad op de juiste manier volgen.

Kan je meer vertellen over je reden om mee te doen aan de Mister Gay Belgium verkiezing?

Het doel van mijn deelname aan Mister Gay Belgium is om het taboe op homoseksualiteit te doorbreken. Ik ben van mening dat homoseksualiteit in alle religies en culturen geaccepteerd moet worden. Ik heb al veel lovende reacties gehad: de moslimgemeenschap onthaalt mij als een held en veel moslim gays in Marokko zijn enthousiast en trots op mijn deelname.

Heb je nog een laatste boodschap voor iedereen problemen ervaart omwille van zijn/haar seksuele geaardheid?

Een laatste boodschap die ik erg belangrijk vind is dat je jezelf moet accepteren en niet bang moet zijn om jezelf te zijn. Dat betekent niet perse dat je uit de kast moet komen bij je familie, maar wel dat je moet leren accepteren wie je bent.

 

De mister Gay Belgium verkiezing vindt plaats op zaterdag 28 mei. Je kan nog op Abdellah stemmen via deze link