Getuigenissen

In de reeks "Cafe de Welkom", gaf De Morgen haar lezers 8 augustus 2017 de kans om aan de toog te zitten met onze voorzitter Adel Kassem. Heb je het gemist? Geen nood: je kan zijn levensverhaal hier integraal lezen! "Dit is het verhaal van een café dat niet bestaat. En van een van de mensen erachter, Adel Kassem, die naar hier kwam met zijn identiteit in de knoop." Een klein stukje Merhaba-geschiedenis. Maar vooral een hoopvol verhaal van een jongen die er met de hulp van anderen in slaagt om zijn droom om de wereld te ontdekken waar te maken.
Lees verder
Geweld op vrouwen is meer dan louter het fysieke. Tijdens de 45ste vrouwendag, klaagt Yasmina in een ijzersterke slam poem het symbolische geweld aan dat haar als half Marokkaanse vrouw die op vrouwen valt al gans haar leven achtervolgt: het feit dat mensen haar monddood maken door in haar naam te spreken en HAAR strijd om zichzelf te zijn, te kapen in het kader van hun eigen agenda.
Lees verder
Fourat Ben Chikha is projectmedewerker Safe Havens bij çavaria. "Volg altijd je hart" is de mantra van mijn moeder. Wie had ooit kunnen vermoeden dat haar gouden raad als een boemerang zou terugkomen? Fourat Ben Chikha vertelt over de lange strijd om zichzelf te aanvaarden en te laten aanvaarden.
Lees verder
In het kader van de viering van de dag van de mensenrechten lanceerde de Soedanese organisatie Mesahat - Foundation for Sexual and Gender Diversity - de publicatie "LGBT Voices from Sudan". Via aangrijpende getuigenissen van verschillende mensen brengt de publicatie inzicht in de schendingen van de rechten van seksuele en gender minderheden in Soedan.
Lees verder
"Als ik terugkijk naar wat er is gebeurd sinds mijn familie weet dat ik homo ben, dan leer ik er vooral uit dat het me sterker heeft gemaakt." Aan het woord is de 24-jarige Musti uit Hasselt. Ons gesprek vindt plaats in een café in Genk waar hij kalm zit te wachten op zijn cappuccino. "Mijn moeder kwam te weten dat ik homo was toen mijn broer haar vertelde over een chatgesprek dat ik had met een jongen", vertelt Musti. - Interview door Hasna Ankal
Lees verder
Lozano: "Al van sinds ik me kan herinneren heb ik me niet volledig thuis gevoeld in de gemeenschap. Ik ging graag naar school en was de enige die het goed deed. Ik had niet zoveel vriendinnetjes als anderen, geen interesse in auto’s, ging verder studeren, ging nooit mee op café met de mannen,… Ik kreeg het dan ook vaak te horen: je bent toch geen janet hé? Waarop ik steevast en zonder twijfelen 'Nee' antwoordde."
Lees verder
"Ik ben Kezban en ik ben het levende bewijs dat clichés en vooroordelen bullshit zijn. Ik ben een Turkse lesbische, en ook hier, beantwoord ik niet aan het cliché van arm schaap dat gered moet worden. Ik ben goedlachs, hou van het leven, en bovenal: ik weiger mij een bepaalde levensstijl te laten opleggen. Als vrouw van Turkse origine is het niet evident om lesbisch te zijn, maar ik sluit me niet langer op in de spreekwoordelijke kast."
Lees verder
In deze getuigenis legt Raphiky ons uit waarom hij zijn familiale banden heeft moeten doorsnijden. Hij praat over zijn meervoudige en fluide identiteit, zijn relatie met God, en de moeite die het hem kostte om het hoofd te bieden aan de culturele druk vanuit zijn eigen Afrikaanse gemeenschap.
Lees verder
Het is inmiddels al meer dan twee weken geleden dat de dodelijke schietpartij plaats vond in Orlando, VSA. Hoog tijd, vindt Christof, om stem aan het voor hem onevenwichtige debat toe te voegen: "In de week na de gebeurtenis verschenen redelijk wat opiniestukken van voornamelijk witte heteroseksuele en homoseksuele mannen (en hier en daar een vrouw). Het hele narratief rond de gebeurtenis werd gedomineerd door deze witte stemmen. Het is tijd dat wij, queermensen van kleur, onze stem ook laten horen."
Lees verder
Beklijvende tekst van Azerki over zijn tocht van Bab-El-Oued in Algerije naar de Grote Markt in Brussel, voorgedragen tijdens Merhaba's Funky New Year's Happening.
Lees verder

Pagina's