Achter de schermen gaat de strijd voort

Het is ondertussen een maand geleden dat Omar Mateen Pulse binnenstapte. Eén uur later hadden 50 mensen het leven gelaten. Omdat een jonge man zijn angst of afkeer voor holebi’s en transgenders – een groep die misschien dichter bij hemzelf stond dan we ooit met zekerheid kunnen weten – had kunnen vertalen in een daad die een waar bloedbad aanrichtte.

Eén dag later waren holebi’s, transgenders en queers overal ter wereld in rouw. In rouw om zij die het leven hadden gelaten. In rouw om zoveel haat en de rechtstreekse aanval tegenover wat misschien meer dan ooit aanvoelde als “hun gemeenschap”.

Twee dagen later was de aandacht voor de slachtoffers, hun familie en de LGBTQ gemeenschap al ver te zoeken. Twee dagen later ging het niet over holebi- en transfobie in de Amerikaanse samenleving waarin Omar Mateen opgroeide. Twee dagen later ging het vooral over zijn religie. Omar Mateen was moslim, en dus werd het debat geculturaliseerd, niet alleen in de Verenigde Staten, maar ook hier. In plaats van het te hebben over hoe homofobie in onze samenleving kan worden aangepakt, werd er gefocust op religieuze minderheidsgroepen, aldus de handen wassend in witte onschuld. Twee dagen na het vreselijke bloedbad in Orlando zagen holebi’s, transgenders en queers overal ter wereld hun strijd voor gelijke rechten gekaapt worden door mensen die een religieuze minderheidsgroep willen onderdrukken, uitsluiten en stigmatiseren. Twee dagen na het bloedbad voelden Queer Muslims zich dubbel geraakt: in hun seksuele orientatie, én in hun religieuze overtuiging.

Geraakt in een veilige plek

Orlando. Het is ver, maar zo dichtbij. Het had een Merhaba Funky Party kunnen zijn. Het feit dat een groep LGBTQ’s uit etnische minderheidsgroepen werd geterroriseerd op een plek waar ze onder gelijken zijn, kan ons niet anders dan in het diepste van ons zijn raken. Merhaba werd gesticht om een veilige plek te bieden aan mensen die in verschillende andere contexten het recht ontzegd worden om zichzelf te zijn. Een plek waar je even kan vergeten hoezeer je onderdrukt wordt in verschillende segmenten van de samenleving. Een plek als Pulse waar je aan de dagelijkse realiteit kan ontsnappen en kan samenzijn met mensen die je accepteren zoals je bent. Een plek waar je niet nagekeken of uitgescholden wordt omdat je niet voldoet aan wat van een man, een vrouw, een mens wordt verwacht. Dat je in het hart van die plek geraakt kan worden is iets waar we liever niet aan denken, maar waar de schietpartij in Orlando ons wel aan herinnert. Net zoals ze ons herinnert aan de haat, de ongelijkheid, de afkeer en de pijn waar holebi’s, transgenders en etnische of religieuze minderheden dag in dag uit mee geconfronteerd worden, zowel binnen de ruime samenleving als in hun onmiddelijke omgeving.

Eengemaakt front

Maar daar stopt het niet. Als organisatie van en voor LGBTQ met een migratieachtergrond – waaronder ook moslims – lijkt het alsof we op twee fronten moeten strijden. Net als andere holebi- en transgender organisaties moeten wij ageren tegen het geweld en de onderdrukking waar holebi’s en transgenders overal ter wereld mee geconfronteerd worden. Tegelijkertijd wordt onze achterban getroffen door het racisme en de islamofobie in het publieke debat. Wij erkennen de nood aan een dialoog over religie en homoseksualiteit, maar verzetten ons tegelijk tegen de eenzijdige culturalisering van holebi- en transfobie.

Door religie en homoseksualiteit diametraal tegenover elkaar te plaatsen, dwingt de maatschappij ons en onze achterban om op minstens twee fronten te strijden, en dat terwijl er voor ons maar één front is: het front waar we allemaal samen vechten tegen uitsluiting, dehumanisering, onderdrukking en stigmatisering – op welke grond dan ook.

Wat we voorbije weken in het publieke debat waarnamen, stond ver van een eengemaakt front waar iedereen samen strijdt tegen onderdrukking. Opnieuw is het voor de zoveelste keer een front waar vooral mannen de voorlinie vormen, en de stem van de vrouw gemarginaliseerd wordt. En opnieuw wordt de strijd van één onderdrukte groep gebruikt om een andere groep verder te onderdrukken. Over gans de wereld zijn er LGBTQ verenigingen of individuen die het niet pikken dat de vreselijke gebeurtenis van afgelopen maand misbruikt wordt door mensen of groeperingen met een islamofobe of racistische agenda. Omdat LGBTQ uit etnisch-culturele minderheden op die manier dubbel getroffen worden. Omdat mensenrechten en gelijke kansen geen pick-and-choose buffet, maar een all-or-nothing game zijn. En omdat het de institutionele en dagdagelijkse onderdrukking, geweld en ongelijkheid waarmee de volledige LGBTQ gemeenschap geconfronteerd wordt, minimaliseert en simplifieert.

Samen op weg naar gelijkheid

Nu, een maand na de gebeurtenissen, is het debat, de mediastorm stilgevallen; zullen tv-programma’s even geen rabbijnen of imams meer uitnodigen; zullen we weer moeite moeten doen om los van concrete aanleiding onze thematiek in de media te krijgen. Maar achter de schermen gaat het harde werk voort. Achter de schermen gaan we de dialoog aan met jongeren, geven we leerkrachten en jeugdwerkers de tools om te praten over man-vrouw verhoudingen en seksuele diversiteit in diverse settings. Achter de schermen slaan we bruggen tussen gemeenschappen die in het publieke debat diametraal over elkaar geplaatst worden, scharen we een groep mensen achter ons die samen willen vechten tegen alle vormen van uitsluiting. Achter de schermen praten we niet over, maar mét mensen over wat ons bindt over verschillen heen. Achter de schermen werken we stap voor stap, en vanuit de kracht van binnenuit, aan een samen-leving waar mensen ongeacht hun geloof, hun afkomst, hun genderidentiteit, hun geaardheid, aanvaard worden en zichzelf kunnen zijn.

Zie ook: Wij Strijden Samen - holebi, trans en queerpersonen met een migratieachtergrond reageren op Orlando

 

Wil jij samen met ons, vanuit deze filosofie, je steentje bijdragen aan de strijd voor meer gelijkheid? Dan ben jij misschien wel de vrijwilliger die we zoeken! Klik hier voor meer informatie over vrijwilligerswerk bij Merhaba of mail ons via info@merhaba.be. #WijStrijdenSamen